Categorie archief: Eurec Cassandra

Het eerste kastje hangt weer

Standaard

Ik heb er genoeg tijd in gestoken: de bovenkast en kast achterin. Deze waren bekleed met tapijt (zie blogposts hieronder). Nu zit de eerste kast er weer in. De deur heb ik bekleed met een sticker met houtlook en het papiersnijwerk. Dat is wel cool geworden vind ik zelf.

Verder acties nu: de bovenkast terugplaatsen (met nieuwe speakers), hoofdsteunen op de achterbank plaatsen.

Het kastje weer in het busje.

Het kastje weer in het busje.

Advertenties

Restauratie interieur

Standaard

De grote restauratie van het interieur is begonnen.
Ik stoorde mij er al lang aan: de bovenkast en kast achterin zijn origineel bekleed met tapijt, net als de zijpanelen. Om ons Volkswagen T3 busje klaar te maken voor de toekomst ben ik begonnen aan de de volgende acties:

  • Plaatwerk in “achterbak” vervangen. Er zat weer veel polyester-troep en enkele gaten.
  • Behandelen van ruimte met tectyl en enkele “uitlekgaatjes” boren en bewerken.
  • Bovenkast: tapijt er af, extra laag glasvezel polyester (ter versteviging) er op, plamuren en schilderen
  • Kast achterin: hetzelfde. En hier moet een nieuwe deur op komen.
  • Interieurpanelen vervangen : geen tapijt meer, maar mooi buitendoek
  • Waterleiding vervangen. Er zit gele aanslag in.
  • Driepuntsgordel monteren aan passagierszijde (met het oprolmechanisme weggewerkt)
  • Driepuntsgordel keukenzijde monteren (laat ik doen door BusBrothers in Nijkerkerveeen, die hebben een goede oplossing)
  • Nieuw zeil op de vloer.

Inmiddels lekker op dreef. Het plaatwerk is vervangen en de hele boel is gespoten en in de tectyl (glashelder) gezet. De kast achterin is zo goed als klaar, die moet nog een laagje verf (honing, in plaats van oranje, wat het nu geworden is) en een nieuwe deur. De kast bovenin is voorzien van de glasvezel laag en een extra laag epoxy. De interieurpanelen ben ik nu op maat aan het zagen en moeten nog bekleed worden.

Het wordt nog een race tegen de klok, want voor 25 oktober wil ik alles klaar hebben. Dan wil ik de bus naar de winterstalling brengen… om volgend seizoen te genieten van een strak interieur met wat minder tapijt.

Zomervakantie 2015 : Corsica

Standaard

Een paar dagen geleden zijn wij veilig teruggekomen van een prachtige reis over het eiland Corsica.

In totaal hebben we 4073 kilometer gereden met het Beachbusje, zonder al te grote problemen. Een prestatie waar we erg blij mee zijn.

We hebben voor de heen- en terugreis gekozen voor de route via Lille, Reims, Troyes, Dyon etc. omdat hierin vrijwel geen stevige hellingen zijn. Dat beviel perfect en dit wordt onze vaste route naar het zuiden!

De defecten deden zich voor op de heenreis naar de boot, door Frankrijk. De remmen achter werden erg heet tijdens het rijden over de vlakke snelweg. Waarschijnlijk blijft de handrem een beetje hangen. Goed sjorren en het probleem was (voor nu) verholpen.

Het andere probleem ontdekte ik toen we na 830 kilometer bij de eerste camping aankwamen: een ratelend geluid uit de motorruimte. Terwijl vrouw en kids het zwembad indoken, heb ik de bagage en de klep eruit gehaald. De bout die de dynamo aan het blok bevestigd bleek verdwenen. Het was zaterdagavond van het feestweekend 14 juli in Frankrijk, dus op enige hulp van garagehouders hoefde ik niet te rekenen. Gelukkig wel van de broer van de campingeigenaar (zelf in het bezit van een T2) die alles vakkundig repareerde.

Maandag ben ik nog langs de VW garage gereden (die op halve kracht functioneerde vanwege het lange weekend), waar men de riem nog wat verder aangespannen heeft. Daarna geen problemen meer gehad.

De reis was prachtig, maar wel erg uitdagend. De hellingen op Corsica zijn steil en met mijn 50PK blok én aanhangertje achter de bus soms moeilijk te nemen. Veel in de tweede versnelling omhoog en naar beneden. Een andere uitdaging was de staat van de wegen. Soms echt erbarmelijk, met grote gaten en hier en daar zelfs geen asfalt door aardverschuivingen (vooral op Cap Corse, het meest noordelijke deel). Het landschap maakt het gelukkig allemaal goed!

De route die we op Corsica gevolgd hebben (zie ook de foto’s) :

Bastia, Baie de Rondinara, Zonza, Propriano, Porto, Calvi, Centuri, Pietracorbara, Bastia.

Voor wie de trip ook gaat maken: rij voorzichtig en laat je niet gek maken door de Italianen en Fransen die het idee lijken te hebben dat ze over meer dan 1 leven beschikken. Ik had vooraf extra knipperlichten op de aanhanger en een groot waarschuwingsbord gemonteerd. Men kon mij moeilijk over het hoofd zien.

Campings die ik aan kan raden: Panoramic in Lumio bij Calvi, Camping La Riviere bij Zonza (met leuk riviertje) en Vigna Maggiore bij Olmeto (Propriano). Verder kun je helemaal noordelijk op Cap Corse semi-wild kamperen aan het water. Er is wel een kraan, verder niets. Een “beheerder” komt de volgende ochtend bij iedere bus een tientje innen. Wij hebben dit helaas niet gedaan…

Nieuw dakluik

Standaard

Zoals gezegd, het dakluik was aan vervanging toe. Hoewel erg prijzig, was dit het enige luik dat zou passen in een 36×36 gat. Dat bleek te kloppen, dus toch maar aangeschaft.

Volgend probleem: mijn hefdak is maar 2cm dik en het dakluik met hor etc. wel tot 15cm. Ik heb dus overdwars veel van het dakluik af moeten halen. Om het nog enigszins solide te maken, heb ik een extra plaatje onder het bovengedeelte gemaakt. Hierdoor ligt het dakluikje wel een centimeter hoger, maar het steekt nog steeds minder uit dan het oude luik. Daarnaast een dakluikspoiler gekocht. Mij leek dit nodig, omdat het dakluik eigenlijk overdwars op het dak is gemonteerd, omdat het hefdak ook overdwars open gaat. Ik ben zeer te spreken over het resultaat.

Na een prachtige zomer, nu aan het winterwerk 2014-2015

Standaard

Nadat het busje in juni door Volksrepairs onder handen was genomen (koelbuizen en koppelingscilinder, remcilinders en veerschotels  vervangen), hebben we een probleemloze tour door Frankrijk gemaakt. 3500 kilometers genieten. Natuurlijk was het op de snelweg bij bergop weer wat minder prettig: met grote moeite klom ons busje de bergen op. Op provinciale wegen was dit echter geen probleem. De koeling werkte perfect en ook deze vakantie gebruikte de motor geen druppel olie. Op 23 september hebben we de bus weer in de stalling gezet.

En route

En route

Nu de winter is aangebroken, begint het klussen aan de bus weer. Het dakluik is aan vervanging toe en rechtsvoor begint de lak te bollen: daar is nog een stukje plaatwerk te vervangen.

Dakluik

IMG_9573Bij het verwijderen van het dakluik blijkt deze de onlogische binnenmaat te hebben van 36×36 cm (normaal is 40×40 cm). Het is een maat die alleen bij Engelse stacaravans gebruikt schijnt te worden en aangezien mijn Volkswagen T3 een Devon Moonraker / Eurec Cassandra conversie is, zou dit kunnen kloppen. Ik wil natuurlijk niet in mijn hefdak zagen, dus ik was erg blij dat er nog een leverancier is die een dakluik in die maat levert. Het dakluik is wel behoorlijk aan de prijs. Ik wacht nog even een reactie op een mailtje aan Fiamma af, die claimen er ook 1 te hebben die deze gatmaat aan kan.

Roest

Rechtsvoor, vlak voor de rechter voordeur van de bus heb ik tijdens de restauratie een roestgaatje alleen gevuld en geplamuurd en het plaatwerk niet vervangen. Daar heb ik nu spijt van….

De eerste bobbeltjes werden dit voorjaar zichtbaar en voor mij is dat reden het gewoon weer helemaal grondig aan te pakken. Ik hoop wel dat de uiteindelijke lakkleur overeenkomt met de huidige kleur, want ik ben erg blij met hoe mijn Volkswagen T3 er nu uit ziet. Als iemand tips heeft over hoe je dit stuk het beste kunt vervangen: laat het me weten!

Roest rechterzijde voor.

Roest rechterzijde voor.

Zomer 2013: probleemloze zomervakantie met het Beachbusje

Standaard

Nu de temperatuur richting de 10 graden gaat, zou je kunnen zeggen dat het camperseizoen wel voorbij is. Waar is het Beachbusje geweest dit jaar en hoe ging het, zo voor het eerst met de VW T3 camper op vakantie?

Het “proef”-weekendje weg naar het strand (zie vorige post) beviel al goed. Ik wilde nog een kleine aanpassing aan de luifel, een extra stok bij schuifdeur, voor als de zijwand geplaatst is. Maar verder was het busje er helemaal klaar voor.

Goin’ down south….

En dus vertrokken wij met veel plezier richting het zuiden. Het aanhangwagentje in bijpassende kleuren 😉 en het busje volgeladen. Doel : de Drôme in Frankrijk. Op vlakke stukken had de 1.6 D motor van de T3 kracht genoeg, maar bij Luik schrokken wij toch wel even, toen de snelweg nogal lang en steil bleek te worden. Dit bleek ook gelijk de zwaarste snelwegcol te zijn: met 40km/u in de tweede versnelling kropen we naar boven…. Bij latere colletjes lukte het ons om de snelheid toch altijd boven de 60 te houden: ja, je moet niet snel willen met zo’n oud volbepakt beestje.

Verder hebben zich geen problemen voorgedaan: de bus verbruikte zelfs geen enkele olie tijdens deze reis van meer dan 3000 kilometer! Een hele prestatie. Ook de colletjes met kleine weggetjes vonden we fantastisch om te rijden. Je ervaart eigenlijk alles op een hele andere manier als je met de bus op pad bent! Natuurlijk wilden ook veel mensen even binnen kijken, erg gezellig.

Op plekken waar we langer bleven, sliepen we wel in de tent. Nine slaapt nog in een babybedje en dat is dan wel erg krap in de bus. Misschien dat volgend jaar allebei de kinders boven kunnen slapen.

In ieder geval was na terugkomst bij iedereen maar 1 conclusie mogelijk: zo willen wij vanaf nu altijd op vakantie! Hieronder vind je de route en wat foto’s.
Nu gaat het busje nog mee met een schoolreisje naar Friesland (puur voor vervoer, we slapen er niet in) en dan gaat hij lekker de stalling in.